اینجا خونه‌ی ماست…

دل‌مون گرفته٫
از خبرهایی که باورشون سخته. از تصاویری که بغض می‌سازن. از سکوت‌هایی که پشتشون درد خوابیده.
ما فقط مردم همین سرزمینیم. با قلب‌هایی که می‌تپه برای خونه‌شون، برای عزیزاشون، برای آینده‌ای که هنوز معلوم نیست.
تو این روزای سخت، تنها کاری که ازمون برمیاد، همدلیه. با دل‌های شکسته، با چشم‌های نگران، با صداهایی که خاموش شدن.
امید داریم که فردا، روزی باشه پر از آرامش، پر از لبخند، و پر از دوباره ساختنِ خونه‌ای امن و پر از عشق برای همه‌مون.
همیشه با هم، قوی‌تر از همیشه. 🧡