همه می‌پرسن چرا این‌قدر مجذوب ماهی؟
راستش نمی‌دونم از کِی شروع شد. شاید از اون شب‌هایی که بی‌صدا به آسمون خیره می‌شدم و ماه رو تنها چیزی می‌دیدم که همیشه هست.
ماه برای من فقط یه جرم آسمونی نیست… یه رفیقه. یه شنونده‌ی ساکت که با نورش آرومم می‌کرد.

این تکه فلز رو که نگاه می‌کنی، شاید بگی یه بافت نامنظمه. ولی برای من یه نقشه‌ست. نقشه‌ی ماه.
هر دهانه، هر خط، هر فرو‌رفتگی، یه خاطره‌ست.
انگار یه تکه از اون بالا رو آوردم پایین. گذاشتم توی دستم.
دست‌ساز بودنش هم مهمه… چون هم ماه دست خداست، هم این تکه، دست من.
هر خط رو با دقت کشیدم، با وسواس شکل دادم، نه فقط با ابزار، با دلم.
چون برای من ماه یه سمبوله؛
سمبول موندگاری، تنهاییِ زیبا، نوری که وسط تاریکی می‌درخشه.

اگه سلنوفیل باشی، می‌فهمی چی می‌گم.
و اگه نباشی، فقط کافیه یه شب، سرتو بالا بگیری…

#سلنوفیل #الهام_از_ماه #هنر_دست #روایت_نقره #ماه_در_دست #طراحی_مفهومی