_
«من فقط گوش دادم. اونا خودشون گفتن.»

اسمش «مورا»ئه.
اگه فقط یه بار ببینیش، فکر می‌کنی نقش کوچیک و بی‌اهمیتی داره—یه کودکِ رنگی‌رنگی با چشمای خیره، با وسایل عجیبی که انگار برای بازی ساخته شدن.
ولی هیچ‌کس تو سیرک به اندازه‌ی مورا خطرناک نیست، چون هیچ‌کس به اندازه‌ی او، «بازی» رو جدی نمی‌گیره.  بعضی‌ها تو سیرک بندبازی می‌کنن، بعضی آتش می‌خورن، بعضی با نور می‌درخشن.
مورا اما، لبه‌ی تاریک‌تر سیرکه.
مورا برای دیده شدن نمی‌جنگه، برای شنیدن می‌مونه.
از بچگی یاد گرفته بود که بقا، نه همیشه در قوی‌ترین صداها، که گاهی در سکوتیه که درست وسط همهمه جا خوش می‌کنه.
اون کسیه که گوش‌هاش رو جایی جا نمی‌ذاره—تو چادر، تو راهرو، پشت دیوارهای نازک بین آدم‌ها.
و بعد، دقیق و بی‌احساس، چیزی رو که شنیده، جابه‌جا می‌کنه. نه لزوماً برای بدی، نه لزوماً برای خوبی. فقط برای تنظیم تعادل، جوری که 
خودش بتونه جایی که لازمه باشه.

"I just listened. They were the ones who said it."

Her name is Mora.
At first glance, you’d think she’s just a harmless little character—a colorful kid with wide eyes and strange props that look like toys.
But no one in the circus is more dangerous than Mora—because no one else takes the game as seriously as she does.

Some walk the tightrope, some eat fire, some shine like spotlights.
Mora operates in the shadows.
She doesn't fight to be seen—she stays to listen.

Since childhood, she’s known that survival isn’t always in the loudest voice, but sometimes in the silence that settles right in the middle of the noise.
She never leaves her ears behind—whether in the tent, down the hallway, or behind the paper-thin walls between people.
And then—precise, detached—she moves what she’s heard.
Not necessarily for good. Not necessarily for harm.
Just to keep the balance, just enough to stay right where she needs to be.

#آستین #آستین_هوم #زندگی_یه_سیرکه
#نوروز۱۴۰۴ #دیزاین #لایف_استایل 
#AASSTTIINN #AASSTTIINNHOME #LIFEISACIRCUS
 #nowrouz1404 #design #lifestyle #fashion #circus