‌خيلى طول كشيد ولى بالاخره فهميدم خوشحالى نه حس خوب پذيرفته شدن بود، نه شور و شوق موقتى ناشى از موفقيت؛
نه حس خوب حين خوردن يه غذاى خوشمزه نه سرمستى ناشى از اون نوشيدنى دلخواهت.
نه اون قهقه هاى ازته دل بعد از مدتها اندوه.
خوشحالى هميشه وجود داشت…
هر لحظه اى كه نفسى ميومد و ميرفت, هر اشكى كه ريخته ميشد،هر بار كه پا ميشدى بعد هر افتادن،هر دفعه كه انكيزه اى نبود اما تلاش ادامه داشت،هر موقع از گرسنگی ضعف ميكردى،هر وقت كسى كنارت بود و هر موقع هيچكس نبود...
تمام دفعاتى كه به آينه نكاه ميكردى و متوجه حضورت ميشدى؛
خوشحالى و رضايت توى تمام اون لحظاتى كه انتظارشو نداشتى موج ميزد بدون اينكه بدونى.
خوشحالى توى تمام لحظاتت موج ميزنه اگر هر لحظه‌ت رو قدر بدونى .
و واقف باشى به اينكه همه لحظه‌ها وهر حالى گذراست🤍
‌
مَه🌙سا